Ipinapakita ang mga post na may etiketa na Jack. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na Jack. Ipakita ang lahat ng mga post

Lunes, Enero 16, 2012

Eididify #0: Jack Kool - Aid Uli Tayo





Mula sa aking kinatatayuan ay muli ko na naman pinagmamasda si Jack, gustong gusto kong tinititigan ang kanyang mukha, ang kanyang kabuohan.


Abala siya sa paglilinis ng mga upuan ng simbahan, habang ako naman ay naghahanda ng aming miryenda para sa hapon na iyon.


Ang kanyang buhok na kay itim ay tila nakikipaglaro sa hangin na nagmumula sa bitilador na nakakabit sa kisame ng simbahan ay bahagyang tumatakip sa kanyang mukha at muli ay magpapakita nito sa bawat nakikipagsayaw nito sa hangin. Masasabing gwapo si Jack, mula sa moreno niyang kutis, bilugang mukha at malamlam na mga mata’t bahagyang kakapalang kilay, matangus na ilong at maninipis na mga labi ang syang pakakapagpaliwanag kung bakit marami ang nagkakagusto sa kanya. 


Marami ang nag sasabing magkahawig kami ni Jack, maliban lamang sa kulay ng balat. Bahagyang maputi ang aking balat, sabayan pa ng dalawang biloy sa magkabila kong pisngi, na kung pareho lang siguro kaming meron ay baka pagkamalang magkapatid kami.


Nilapitan ko sya upang yayaing mag miryenda…


“Jack miryenda muna tayo” aya ko sa kanya


“Saglit lang tapusin ko na lamang ang isang ito” ganti niyang sagot, sabay ngiti na nagpalabas ng kanyang mapuputi at pantay na ngipin.


“Mamaya na yan, mawawala na ang lamig ng inumin”


“Ano bang meron?”


“Ano pa ba? Eh di biskwit at juice”


“Akala ko may iba” sabay ngisi


“Halika na Jack, Kool-Aid muna tayo…” pilit ko sa kanya kasabay ng isang ngiti. Lumapit sya sa akin at umakbay sa aking balikat.


“Halika na nga Kool-Aid na tayo…”




Ganito lang kami kasimple ni Jack, matapos ang mga gawain magmimiryenda, magkukuwentuhan. Kung may pagkakataon at pwede ay pinagsasaluhan namin ang ilang nakaw na sandali ng pagkakasala, ng bawat namin pagpapaligaya sa isa’t-isa… paulit-ulit.
Tumunog ang kampana, napamulat ako sa bahagyang pag-alala sa mga masasayang sandali na magkapiling kami ni Jack…


Tulad ngayon nasa misa kami, at muli nakatitig na naman ako sa mukha ni Jack. Walang kakurap-kurap kong tinitigan ang kanyang maamong mukha… subalit wala siyang katinag-tinag sa kanyang kinalalagyan. Hindi ko alam kung alam nyang pinagmamasdan ko siya ngayon
Gusto ko syang muling lapitan at muli ay yayain…


“Jack Kool-Aid uli tayo”


Pero hindi pa pwede, hindi pa tapos ang misa…


Hindi ko namalayan, ay pumatak ang mga mumunting luha sa aking mga mata. Ang init nito ay pumapaso sa aking dibdib… sa aking buong pagkatao.


Luminga ako sa paligid, at doon napansin kong hindi lamang ako ang lumuluha, kung kaya hinayaan ko na lamang na mas lalo pang ilabas ng aking mga mata ang natitira pa niyang luha… ang natitira pa niyang hinanakit.






…at isinara na nila ang kabaong sa tapat ng altar, hindi ko na nakita si Jack!








Paalam Jack...









"Kung sa kabilang buhay naroon ang pagkakataon, hihintayin kita doon... baka doon pwede, baka doon maaaring tayo" - Jack -
















note: Naging ganap na pari si Jack nakapaglingkod din sya sa simbahan ng halos isang taon, sa mga panahong iyon ay inilayo ko ang aking sarili sa piling niya... subalit muli ay nagkasakit siya ng malubha, di nagtagal ay kinuha na rin ng lumikha.


Saksi ako sa bawat niyang paghihirap habang nilalabanan ang kanyang karamdaman... naroon ako sa tabi nya sa mga sandaling kailanganin nya ako... bilang isang kaibigang Nagmamahal!




Linggo, Enero 15, 2012

Eididify #6: Jack, Alagad ng Diyos... Alipin ng Pag-ibig.


image courtesy of http://corkstudio.com


Isang halik ang gumising sa akin ng umagang iyon… hindi ko alam subalik nagalak ang aking puso, dahil pagmulat ng aking mga mata ay isang pamilyar na mukha ang ngayon ay na sa aking harapan. Si Jack!

Limang  taon narin ang nakalipas mula ng huli ko siyang namasda… nakasama… hindi ko inaasahan na muli ko pa syang makikita. Subalit mula ng muli kong masilayan ang kanyang mukha, ang kanyang ngiti… muli ay nanumbalik ang lahat ng damdamin… ang pag-ibig sa isang taong una kong minahal.
Mula ng umalis sya sa lugar namin, ay di ko na inalam pa kung ano na ang naganap sa kanya. Ilang ulit narin akong umibig sa iba na nauwi naman saw ala, dahil marahil babalik sya.
Nakatitig lamang ako sa kanyang mukha, walang imik. Nakahiga pa rin ako sa kama habang siya ay nakaupo sa may gilid nito nakatitig parin sa akin.

“kahapon pa ako dumating, wala ka daw… baka gabihin ka daw ng uwi mula Maynila” pagbasag nya sa nakakabinging katahimikan
“a, oo… tuwing sabado lang naman ako nauwi dito sa ngayon”
“tumuloy na ako dito sa kwarto, tulog ka pa daw sabi ng kapatid mo”
“okey lang” akmang tatayo mula sa pagkakahiga
“sorry kung na abala ko ang tulog mo”

Nakaupo na ako katabi ni Jack muli ay nakatitig sa kanyang maamong mukha, tila di makapaniwalang nandito sya ngayon sa aking tabi.

Isang mahigpit na yakap ang ginawad niya sa akin.
“pwede pa ba kitang mayakap ng ganito” ang kanyang tanong
“hinalikan mo na nga ako kanina… yakap pa kaya” gumanti na rin ako ng yakap sa kanyang katawan tila isang musmos na matagal na nawalay sa kanyang magulang… lahat ng pangungulila… lahat ng mga lumipas na araw pinaalpas ko ng sandaling iyon, para sa lalaking batid kong mahal ko pa hanggang sa ngayon.
“bakit ka nandito?”
“ayaw mo ba?”
“hindi sa ganoon, ang ibig kong sabihin…” isang mariin na halik ang iginawad ni jack na tugon, tila muling nanariwa ang lahat-lahat… ang pagkakaibigan… ang pagmamahalan… ang pagiging isa ng aming puso.

Muli lumuha ako sa di maipaliwanag na dahilan, maging si Jack man ay lumuluha na rin ng mga sandaling iyon. Ang bawat luhang umaagos sa aming mga mata ay tila nagaalab, muling pumapaso sa aming mga puso.
Namalayan ko na lamang na katalik ko nang muli ang lalaking unang nagpalasap sa akin ng pag-ibig… kapwa hubo’t hubad na animo’y nagbubuno sa isang paligsahan, armas ay ang kanya-kanyang ari na tila ninanais na maitarak muli sa mga lagusang matagal ng di naarok ng ligaya’t tamis. At muli ilang langgit ang aming naabot… subalit wala pa rin doon ang hinahanap naming dalawa, ang pagtanggap… ang pangunawa… ang katutuhanang… maari pa ba ang pagmamahal namin sa isa’t-isa?
Matapos ay kapwa kami hapong nahiga ni Jack, magkatabi kapwa nakatitig sa kawalan…

“malapit ko ng yakapin ang pagpapari”
“Jack?”
“sa susunod na taon ay nakatakda na akong ordenahan bilang pari”
“bakit nagyari pa ito?”
“dahil hindi ko pa rin maalis sa puso ko na mahal kita!”
“pero hindi na maari Jack…”
“Alagad man ako ng Diyos, ako’y naging alipin naman ng iyong Pag-ibig…”

Parang ayaw ko ng matapos ang sandalin iyon sa aking buhay… kung isang panaginip nga lang sana ang lahat di ko na nanaisin pang gumising, dahil ito ang pinakahihintay kong sandali, sandaling ayaw ko nang matapos… maglaho.
Subalit nakatakda talaga marahil maging pari si Jack, muli siyang bumalik sa seminaryo. Hindi ko ako tumutol ng huli niyang pag-alis… para sa akin tama lang na mas pahalagahan niya ang kanyang bokasyon.
Isang matamis na ala-ala na lamang ang kung ano man ang naganap sa amin.
Sumupa narin ako sa aking sarili na din a muli pang padadarang sa isang pagmamahal na magiging sanhi ng muli niyang pagkakasala kung tuluyan na siyang maging pari.
Masakit ipag-walang bahala ang pag-ibig naming ni Jack sa isa’t-isa… subalit iyon ang nararapat.


Matuling lumipas ang isang taon... ganap ng naging pari si Jack, subalit ako tuluyan kong inilayo ang aking sarili sa kanya... naroroon ako sa kanyang unang misa, subalit di ko magawang lumapit. Batid kong may pag-ibig parin subalit ito na marahil ang tamang dapat gawin ang ipaubaya ang kanyang pag-ibig sa dakilang lumikha.


Isang bulong ng paalam sa isang minamahal...



Tumalikod ako,  humakbang palayo ng simbahan... palayo kay Jack... palayo sa Pag-ibig!






-The End-





Martes, Enero 3, 2012

Eididify #5: Jack's Goodbye

image courtesy of http://corkstudio.com


 
Alam kong darating din sa wala ang kung ano man ang meron sa amin ni Jack, pero masakit paring isipin na wala kaming magawa para ipaglaban ang damdamin namin para sa isa’t-isa.

Mula sa rooftop ng kanilang bahay ay kapwa kami nakatanaw ni Jack sa langit. Nakahiga kami sa simentong bahagi ng rooftop na kinalalagyan ng tanke ng kanilang tubig, walang buwan ng mga sandaling iyon kung kaya tila mas dumami ang mga bituin sa langit. pag wala kaming magawa at kung nasa bahay nila ako ang rooftop ang sya naming tambayan. Sa lugar na ito namin napaguusap ang mga bagay-bagay patungkol sa aming dalawa…
Subalit iba ang gabing ito, pagkat bukas ng umaga aalis na si Jack… papasok na siya sa seminaryo… sa Maynila na siya mamamalagi. Kanina pa sya walang imik, mula ng umakyat kami dito at mahiga sa semento ay wala na s’yang nabanggit man lang.
Nabibingi na ako sa katahimikan ni Jack…

“binibilang mo ba ang bituin sa langit?” aking tanong, lumingon lamang sya at nagpukol ng isang ngiti.
“hindi natin mabibilang ang lahat ng yan Jack, kung mapapasin mo habang binibilang mo parang lalo pa silang dumadami” wala pa rin siyang imik, tumagilid siya sa pagkakahiga at bigla na lamang akong niyakap.
“Jack, magsalita ka naman… sabihin mo sa akin kung ano ang nasa isip mo…”
“hindi ko alam…”
“ang alin”
“ang lahat… kung ano ba talaga ang gusto ko… kung bakit kailangan ko pa itong gawin” niyakap ko na rin si Jack, napatitig ako sa kanyang mga mata na ng mga sandaling iyon ay may namumuo ng luha.
“Jack bakit di mo sila kausapin, sabihin mo kung ano ang gusto mo”
“naguguluhan ako, kung kaya ko lang sana…”
“Jack, papano tayo?”
“iyan din ang tanong ko sa sarili ko, dahil pag ganap na akong pari…” biglang naputol ang kanyang sinasabi, at umagos na ang luha sa kanyang mga mata… tila mga bituing nag-uunahang manaog sa lupa, mapanglaw tulad ng mga ilaw sa poste ng kuryenteng di gaanong kalayuan sa aming kinalalagyan na nagsisilbing taglaw namin sa madilim na gabi.
“may mga bagay na di lang talaga para sa atin”
“pero sana hindi ikaw…”
“pero papano natin maipaglalaban Jack?”
“hindi ko alam, kung papanong hindi ko rin alam kung paano makikipaglaban sa Diyos para sa ating pag-ibig…”
“marahil nga’y di para sa atin na sagutin ang mga bagay nayan”
“tulad ba ng hindi natin kayang pagbilang sa mga bituin?”

Isang mariin na halik ang ginawad ko sa labi ni Jack, dahil ayaw ko ng marinig ang mga susunod niyang sasabihin. Hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil alam ko namang wala rin kaming magagawa… wala!
Dahil bukod sa mura naming edad, paano namin ipagtatapat sa iba ang kung ano meron sa aming dalawa. Ang takot na libakin ng nakakarami, lalo na ng pananampalatayang aming kinaaaniban.
Saksi ang mga bituin ng mga sandaling iyon ng isang pagmamahalan ng kapwa puso, maging pareho man ang kasarian… muli ay pinalaya naming kapwa ang makamundong pagnanasa sa bawat isa. Ang muli’t muli, pilit naming inabot ang pinagkakait na langit sa mga tulad namin…


Kinabukasan sa simbahan habang ginaganap ang misa ng pag-aalay kay Jack ay di ako mapakali… hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ng mga sandaling iyon. Tila baga nag hihintay ako na magsabi ang pari, mag tanong kung meron bang tumututol sa pakikipag-isang dibdib ni Jack sa simbahan… sa Diyos. Dahil sa isip ko kung magkanayon ay sisigaw ako ng buong lakas, na ako si Felmo ay tumututol!
Nilingon ako ni Jack bago pa man ibinigay sa kanya ang bibliya at isabit ang isang malaking rosaryo sa kanyang leeg, napayuko na lamang ako… hindi ko pa rin matanggap… hindi ko pala kayang sundin ang pakiusap ni Jack… kagabi…
“kapwa natin talikuran ang damdamin natin sa isa’t isa… umibig ka ng iba Felmo, ako maglilingkod na lamang ng tapat sa simbahan at ang iyong pag-ibig ang siyang huli kong magiging pag-ibig… wala na akong ibang pakamamahalin”

Matapos ang misa, habang abala ang lahat para sa inihandang salo-salo sa simbahan, kami ni Jack ay nagkasarilinan… Isang walang hanggang paalam… nais ko syang muling yakapin, hagkan at muli’y lasapin ang hubad niyang katawan subalit hindi na maari… hindi dito, hindi ngayon… kung kailan? Walang nakababatid.
Isang sobre ang iniabot sa akin ni Jack… nasa labas na kami ng simbahan, pasakay na s’ya sa kotse na maghahatid sa kanya sa Maynila. Marahang umusad ang sasakyan, ako naman ay nakatitig lamang sa dahan-dahan nitong paglisan papalayo sa aking kinatatayuan… sa aking puso. Hanggang tuluyan ng naglaho ang kinalulunanan ni Jack.
Agad akong pumunta sa kumpisalan, binuksan ang sobre’t binasa ang nilalaman nitong sulat…

Felmo,

Salamat sa pagkakaibigan, sa panahon na ating pinagsamahan. Alam kong mahirap tanggapin ang lahat pero para sa ikabubuti nating dalawa ito na marahil ang mainam.
Mabigat sa loob ko ang gagawin kong pagpasok sa seminaryo… dahil hindi ko doon madadala ang puso ko… ang puso kong para sayo lamang. Mali man para sa iba, subalit sayo ko naramdaman ang pag-ibig, ano man ang iyong kasarian ano man ang iyong pagkatao.
Pagkabasa mo nito ay pinalalaya ko na ang puso mo. Dahil hindi dapat na makulong ka, tulad ko. Magmahal ka ng iba… ayaw ko man, sana malimutan mo ang damdamin mo para sa akin.
Kagabi pilit ko paring binilang ang mga bituin… pero hindi ko talaga kinaya…

Paalam,

Jack


Lumuha na lamang ako ng mga sandaling iyon… nais ko mang magsisigaw hindi ko magawa, may pangilan-ngilang tao pa sa simbahan at ano ang ikatutuwiran ko kung tanungin ako kung bakit… masasagot ko bang dahil kay Jack.
Nagpasya na lamang akong lumabas ng kumpisalan at umuwi sa bahay, ng sa aking pag labas naroon si Father Jose, tila kanina pa naghihintay sa aking pag labas. Napako ako sa aking kinatatayuan. Lumapit sa aking si Father Jose, at ako’y kanyang niyakap.
“Anak tama lamang ang naging pasya ni Jack, at ang tamang gawin ay palayain ninyo ang isa’t-isa… dahil sa Diyos nararapat ang kanyang pag-ibig”
Muli’y umagos ang luha sa aking mga mata, hindi ko na inalam kung ano ang nalalaman ni Father Jose… o kung sinabi ba ni Jack ang lahat nang siya’y nangumpisal kanina, isa lang ang malinaw… ganap nang magpapari si Jack.

Itutuloy…

Lunes, Enero 2, 2012

Eididify #4: Jack(in) kalang sana...

Image courtesy of http://deviantart.com
Goldenkitsune-Queen, Artist


Mula sa 2nd floor ng school ay tanaw na tanaw ko ang pagtanggap niya ng kanyang diploma. Graduation nila ngayon, dito sa school ginanap ang graduation ceremony. Kagabi lamang ay nasa bahay namin s’ya, inaaya akong pumunta sa school para sa kanyang graduation pero sinabi kong hindi ako makakapunta.
Pero ngayon nandito ako… hindi nya alam. Ayaw ko sanang saksihan ang isang tagpo na magiging hudyat ng aming paghihiwalay. Dahil matapos ng araw na ito bibilang na lamang ako ng ilan pang araw at papasok na sa simenaryo si Jack, at iyon ang hindi ko matanggap.
Hawak na niya ang kanyang diploma, palinga-linga siya habang naglalakad pababa ng stage.  Bigla siyang tumingala, hindi ko alam kung nakita ba niya ako o hindi… pero sa pagkabigla ay tumago ako sa isang haligi. Hindi ko na kaya, nagpasya na lamang akong umuwi. Madilim na rin kasi dahil mag aala sais na ng hapon. Naglalakad ako sa kahabaan ng corridor upang marating ang dulong bahagi ng 2nd floor sa may gawing dulo ng building, doon ako nagpasyang bumaba dahil sa likod na bahagi ng school ako lalabas.
Bago ko pa man marating ang hagdan ay may tumawag sa akin…

“Felmo”  nilingon ko ang tumawag… si Jack.
Hindi ako nakakilos sa aking kinatatayuan, habang siya naman ay patakbong lumapit sa akin.
“Akala ko ba di ka pupunta? Hindi mo ako natiis ano?” pangungutya nya sa akin
“loko mo, hindi naman ikaw ang pinunta ko dito”
“aber, sino?”

Hindi ako nakasagot sa tanong niyang iyon, tatalikod na lang ako ng bigla niyang hawakan ang aking balikat na tila pinipigilan ako na umalis… inilapit niya ang kanyang katawan sa akin at agad niya akong niyakap ng kay higpit. Lumuha na lang ako, dahil alam kong maging siya man ay di rin gusto kong ano ang magaganap sa kanyang buhay matapos ang araw na ito. Kumalas kami sa pagkakayakap, hinawakan niya ang aking kamay, pero imbes na sa pababang hagdan kami dumaan ay inaya niya akong umakyat sa 3rd floor ng school.
Mabilis ang sumunod na pangyayari, namalayan ko na lamang ang aking sarili kasama si Jack sa loob ng isang cubicle ng faculty CR. Nasa pang huling cubicle kami, kapwa habol ang hininga dahil sa marahas na paghahalikan. Hinubad ni Jack ang kanyang toga… ako naman ay isa isang inalis ang pagkakabutunes ng kanyang polo, binukas ko na rin ang kanyang sinturon habang humahalik pa rin siya sa akin. Ganap ko ng naibaba ang kanyang pantalon… ang kanyang brief.
Napaupo ako sa inidoro nakaharap sa ari ni Jack, isinubo ko ito ng buo… animo’y sabik na sabik. Hindi siya mag kandatoto kung hahawak ba sa aking ulo o didipa sa magkabilang ding-ding ng cubicle. Sapu-sapu ko ang kanya puwet, sinasabayan ko ng paghila ang kanyang pagindayog papasok sa aking bibig… hinila niya ako patayo, at muli naglapat ang aming mga bibig… ibinaba ni Jack ang aking suot na walking short at brief at kusa na itong nahulog sa sahig, buti na nga lang at malinis ang CR ng faculty… ipinihit ni Jack ang aming katawan, sa tagpong ito siya naman ang umupo sa inidoro, itinaas ni Jack ng bahagya ang aking damit… gumapang ang kanyang halik sa aking dibdib… sa aking puson, hanggang sa marating nito ang aking ari… isinubo ito ni Jack. Ramdam ko ang init ng kanyang dila na lumalaro sa aking kasilanan… napaungol ako sa sarap na dulot nito.
Ganap ko ng inalis sa aking paanan ang kanina lang ay aking suot. Buti na lamang at naka tsenilas lamang ako ng mga sandaling iyon. Ibinaba pa ni Jack ang suot niyang pantalon, hindi nga lang ito ganap na maalis dahil siya naman ay nakasapatos… sumandal si Jack sa tangke ng inidoro ako naman ay pabukang umupo sa naghuhumindig niyang sandata… marahan kong ipinasok sa aking pang-likod na lagusan ang kanyang pagkalalaki, mahapdi subalit naroroon ang pananabik sa isang muling pagniniig.
Makailang mabilis na indayog pay naabot namin ang langit… kapwa kami hapo sa aming ginawa… inaayos na lamang namin ang aming sarili upang lumabas ng cubicle ng  CR ng marinig naming may nagbukas ng pinto.

“Katagal namang mag-speech ni mayor”
“Naku sinabi mo pa, anong oras na? nagugutom na nga ako… tapos nyan may dalwang section pa”
“Kanina pa nga ako na-iihi”
“Halata naman, isinama mo pa ako dito”
“Nakakatakot kaya, diba sabi nga may nagpapakita ditong multo”
“Pati ba naman ikaw nagpapaniwala roon”
“Ba malay mo totoo”

Habang naririnig namin ni Jack ang pag-uusap ng dalawang guro (marahil) na di namin kapwa mabosesan upang makilala ay gumana ang kapilyohan ni Jack, muli ay kinabig niya ako at pinatuwad at muli ay ipinasok ang kanyang matigas pa ring ari sa aking lagusan… ramdam ko pa rin ang laki noon at ang muli dulot nitong sarap at hapdi…
Di ko napigilan at napaungol ako…

Bigla na lamang kaming nakarinig ng tili… nagtatakbo lumabas ang dalawang kanina lamang ay nag-uusap sa loob ng CR, kami naman ni Jack ay impit na nagkatawanan.


 Itutuloy...

Miyerkules, Disyembre 21, 2011

Eididify #3: Jack's song


                      from the movie "Sayaw ng dalawang kaliwang paa"



Matuling lumipas ang isang taon, nasa ikatlong taon na ako sa high school samantalang si Jack ay nasa huling taon nito.

Malungkot isiping malapit ng malayo sa akin si Jack. Pagkatapos nya ng high school ay papasok na siya ng simenaryo, magpapari si Jack. Hindi niya gusto ang pagpapari subalit wala siyang magawa dahil siya ay isang “Alay”. Isinilang si Jack na may malubhang karamdaman, matatawag nga siyang menopause baby, dahil nasa apat na po’t tatlong taon gulang na ang kanyang ina ng siya ay isinilang. Sampung taon siyang hinintay ng kanyang mga magulang bago siya ipinagkaloob sa kanila ng maykapal.

Dahil sa dibotong katoliko ang kanyang mga magulang ay inialay nila si Jack sa Dios at nangakong kung ito ay mabubuhay ay maglilingkod ito sa simbahan bilang pari. Bagamat masasabing may karamdaman parin si Jack sa kasalukuyan, himala nga sigurong matatawag na buhay pa rin siya hanggang sa ngayon... at ilang buwan na nga lang ay matutupad na ang ipinangako ng mga magulang ni Jack sa Lumikha.


February noon, kaya abala ang lahat sa nalalapit na JS Prom ng aming paaralan. At bilang paghahada ay pinakiusapan ako ni Jack na turuan ko daw s'ya sumayaw. Pinaunlakan ko ang kanyang hiling, sa simbahan pagkatapos ng aming mga gawain ay nagpapraktis kami ng sayaw. Ang pagsasayaw kasi ang hindi niya nakahiligan, pero ngayon parang pursigido siyang matuto. Kung tatanungin kong bakit, may isasayaw daw siyang espesyal na tao sa araw na iyon. Kinurot ang puso ko subalit sino ba ako para masaktan. Sa kabila ng mga nangyari sa amin ni Jack, wala kaming napagusapan kung anong meron sa amin. Sa isip-isip ko hindi na nga naman kailangan, dahil bakit pa, pwede bang maging kami? Matatanggap kaya kami ng lipunang aming ginagalawan?

Araw ng JS Prom, sabay kaming pumunta sa school ni Jack sinundo niya ako. May kotse kasi ang tito ni Jack na s'yang maghahatid sa kanya. Ipinangako kasi ni Jack sa akin na isasabay nya ako papuntang school. Hangang-hanga ako kay Jack ng mga sandaling iyon, mas lalo siyang gumawapo sa soot niyang abuhing amerikana.

Masaya ang mga bawat sandali namin sa JS Prom, subalit ng lumalalim na ang gabi ay nag-aya na si Jack na umuwi. Hindi pa noon tapos ang programa. Hindi ko pa sya nakikitang sumayaw man lang, ng aking tanungin ang tugon nya lamang ay “hindi sa lugar na iyon nya gustong makasayaw ang espisyal na tao sa buhay nya”.

Tumuloy kami sa bahay nila Jack. Sabi nya sa akin na wala daw doon ang kanyang mga magulang, nasa Tagaytay, para sa isang class reunion. May munting kaba at saya akong naramdaman ng mga sandaling iyon, bagamat hindi sigurado ninais ko sa aking puso na ako ang espesyal na tao sa buhay ni Jack.

Matapos namin kumain ng hapunan ay niyaya ako ni Jack sa kanyang kwarto. Pag pasok sa loob ay agad niyang isinalang ang cd sa kanyang component. Sabi niya iyon daw ang kanyang paboritong awitin, pumailanlang ang liriko ng awitin sa bawat sulok ng kwarto…

Look into my eyes you will see
What you mean to me
Search your heart search your soul

Lumapit sa akin si Jack. Niyaya niya akong sumayaw titig na titig ako sa kanyang mga mata, nagtatanong, subalit wala akong hinihinging kapalit na kasagutan ng mga sandaling iyon…

And when you find me there you'll search no more
Don't tell me it's not worth tryin' for
You can't tell me it's not worth dyin' for
You know it's true
Everything I do I do it for you

Habang sumasayaw kami ay unti-unti naming hinuhubad ang mga saplot sa aming katawan, hanggang wala ng matira ni isa…

Look into your heart you will find
There's nothin' there to hide
Take me as I am take my life
I would give it all I would sacrifice
Don't tell me it's not worth fightin' for
I can't help it there's nothin' I want more
You know it's true
Everything I do I do it for you

Kapwa namin yakap ang isa’t-isa ng bumuwal kami sa kama….

There's no love like your love
And no other could give more love
There's nowhere unless you're there
All the time all the way

"Hindi ko kayang ipaliwanag subalit nararamdaman kong mahal kita" bulong ni Jack sa akin.
"Mahal kita Jack, pero paano kita maagaw sa kanya?" ang aking tugon.

Oh you can't tell me it's not worth tryin' for
I can't help it there's nothin' I want more
I would fight for you I'd lie for you
Walk the wire for you Ya I'd die for you
You know it's true
Everything I do I do it for you

Pinagsaluhan namin ang bawat sandali ng walang pag-aalinlangan. Makailang ulit pang naulit ang awitin na iyon, tila iyon lamang ang laman ng cd… hindi ko na binilang… hindi ko na rin pinagaksayahang bilagin kung makailang ulit din naming pinaligaya ang bawat isa…

Isang haplos sa pisngi ang gumising sa akin. Umaga na pala.

“Bangon na almusal na tayo” aya ni Jack, nakangiti.

Dali-dali akong nagbihis, humarap sa salamin at inayos ang aking gulong buhok. Masakit ang aking katawan, masakit din ang aking pang likod na lagusan.

“Hintayin na kita sa baba” bilin nya sa akin

“Sige”

Pagbaba ko sa ay naroon si Jack at ang kanyang ina. Alas-dyes na pala ng umaga, nasipat ko sa orasang nakasabit sa sala.

“Magandang umaga po” bati ko sa nanay ni Jack.

“Magandang umaga Elmo, kain na. ipinagluto ko kayo ni Jack ng masarap na almusal.”

“Masarap mag luto si Mommy, kahit puyat at pagod yan at kakauwi lang kaninang umaga ay pinagluto pa rin tayo” tila pag mamalaki ni Jack sa kanyang ina.

“Mukhang napuyat ata kayo kagabi. Sabi nga nito ni Jack madaling araw na daw kayo nakauwi” napatingin na lamang ako kay Jack

Umupo na ako at katapat si Jack sa lamesa.

“Mukhang pagud na pagud kayo kagabi ah. Masaya ba ang experience nyo kagabi?” tanong ng nanay ni Jack.

Nagkatinginan kaming dalawa, nangiti sa isa’t-isa  at sabay na sumagot “Opo”  



Itutuloy...

Sabado, Disyembre 17, 2011

Eididify #2: Jack Call Lyn MoKo(ng)



Lunes na naman, at gaya ng dati ito akong muli sa simbahan naglilinis.

Alas-tres kensi na'y wala pa ang kasama ko, si Jack. Naisahan na naman ako ng loko, sa isip-isip ko. Pero hindi ko naman magawang mainis, bagkus ay mas gusto kong dumating sya ngayong araw. Dahil dalawang linggo na rin ang nakakalipas mula ng huli kaming matukang maglinis ng simbahan. Hindi ko alam kung gusto kong may kasama o mas gusto ko siyang makita. Nagkita naman kami kahapon sa misa, pero iba na rin ung kami lang dalawa ang magkasama dito sa simbahan.

Na ngiti ako ng maisip ko si Jack na nagbabati sa kumpisalan.

"Hoy! nananaginip ka na naman ng gising" panggugulat sa akin ni Jack, hindi ko namanlayan na dumating na pala ang gago.

"Bakit ngayon ka lang? ang dami ko ng nagawa ah!"

"Ano? ang managinip ng gising! kanina pa kaya kita pinagmamasdan. Nakatingin ka sa kawalan at nakangiti."

"Oy, hindi ah! naisip ko lang si Analyn" hindi ko alam pero, iyon ang na isip kong palusot ng sandaling iyon. Si Analyn na kaklase ko na kapitbahay naman ni Jack. May gusto kasi si Analyn kay Jack, maganda naman si Analyn pero ayaw ata ni Jack sa kanya.

"Analyn? bakit" pasimangot nyang tanong.

"Ikamusta ko daw sya sa iyo, miss ka na daw nya. hehehehe" biro ko sa kanya.

"Ang mokong na Lyn na iyon! kung makadikit eh, akala mo kami na" medyo nagbago ang timpla ni loko, ganito sya palagi pag nabibiro ko kay Analyn.

Umiwas sya sa aming usapan, pumunta ng altar at kinuha ang mga bulaklak na nakalagay sa vase at dinala sa likurang bahagi ng altar. May kwarto doon na sadyang ginawang imbakan ng ilang alay na bulaklak at iba pang gamit pangsimbahan. malaki ang kwartong iyon, doon din nakalagay ang ilan pang mga santo na di naman ginagamit dahil di pa kailangan, tulad ng nakahigang santo ni Hesus na animo'y bangkay na tuwing Bernes santo lamang inilalabas.

Sinundan ko sya, para lalo pang asarin.

"Jack, ano ang sasabihin ko kay Analyn pag nagkita kami bukas?"

"Bahala ka sa buhay mo!"

"Ano? galit ka na ba nyan?"

"Ang ayaw ko lang ay tinutokso ako sa Lyn na iyon alam mo naman yon diba? dahil ayaw ko sa babaing humahabol sa lalake!"

"Mukhang seyuso ah!" nasa loob na kami ng kwarto, amoy na amoy ang mga bulaklak na naroroon, sinabayan pa ng amoy ng insinso.

"Wag mo na nga banggitin sa akin ang pangalang na mokong na iyon"

"Bakit ba kasi, ano bang ayaw mo sa kanya"

"Hindi sa ayaw ko sa kanya, pero may mas gusto ako kaysa sa kanya. Ung tipong tahimik lang, ung mabait, ung alam kong hindi ako magiging dilikado kong may mangyari man... ung tulad mo!"

Nabigla ako sa sinabi ni Jack, hindi ko maikilos ang katawan ko. Hindi ko inaasahan na sasabihin nya iyon sa akin, hindi pa sa ngayon. Pero inaamin ko na nasiyahan ako sa aking marinig, dahil kahit hindi ko tanggapin ay unti-unti kong nararamdaman na nagkakagusto ako sa kapwa ko lalake, nagkakagusto ako kay Jack.

Nakaharap na sya sa akin, na halos maglapat na ang aming mukha. Wala siyang imik, nakatitig lang sa aking mga mata, walang kakurap-kurap. Hindi ko alam kong ano ang aking gagawin, ng biglang hinawakan ni Jack ang aking kamay at itinapat iyon sa kanya ari, nais kong tumutol pero mas nanaig ang aking pagnanasa na iyon ay mahawakan, muling makita.

Ramdam ng aking kamay ang pagkalalaki ni Jack, bukol na bukol iyon sa soot niyang short. Ibinaba ng isa niyang kamay ang short nya't brief. Napalunok ako ng lumapat ang mainit niyang ari sa aking palad. Hindi ko maipaliwanag pero sinapu ko ang ari niya, nasukat ko ang laki nito. Sa isip-isip ko tila yata mas malaki ito ng bahagya kisa sa akin. Wala pa rin kaming kibo.

Tumalikod si Jack sa akin, hawak nya pa rin ang aking kamay at nakahawak pa rin iyon sa kanyang naghuhumindig na sandata. Ngayon ay sapu-sapu ko na ng mas maayos ang kanyang ari. Dahan dahang itinaas-baba ni Jack ang aking kamay na nakahawak sa kanyang pagkalalaki, habang kinabig naman ng isa pa nyang kamay ang aking beywang papalapit sa kanyang katawan. Lumapat ang aking katawan sa kanyang likod, ang aking ari naman ay kalapat sa kanyang likuran.

Babilis ng pabilis ko ng itinaas baba ang aking kamay na nakasapu sa kanyang sandata, kahit hindi na nya hawak ang akin kamay. Patalikod na hawak ni Jack ng kanyang dalawang kamay ang aking beywang, dahan dahan nitong pilit ibinababa ang aking soot na short at brief.

Tuluyan ng naibaba ni Jack ang aking suot, at tumambad ang aking alaga na ngayon ay nakadikit sa kanyang puwetan. Hinawakan muli ni Jack ang aking kamay na bumabati sa kanyang ari. Mabilis siyang humarap muli sa akin, nakabitaw ako sa ari nya at ngayon ay nagkatapat na kapwa ang aming sandata. Kinadyot kadyot ni Jack ang aking pagkalalaki, para kaming mga bata na nag lalaro ng ispadahan.

Hinawakan ni Jack ang aking mga balikat, at dahan dahan nya itong itinutulak paibaba. Alam ko na ang susunod na magaganap ng mga sandaling iyon, nagpaubayan naman ako. Tuluyan na akong nakaluhod sa kanyang harapan, nakatapat sa aking mukha ang kanyang ari. mabango ang ari ni Jack, may pailan-ilan naring buhok na tumubo sa paligid niyon. Bahagyang ibinundol ni Jack ang kanyang sandata sa aking ilong, sa aking labi... narinig ko ang kanyang tila nanginginig na tinig, pabulong na nag utos...

"Isubo mo, isubo mo na" hindi ko alam ang aking gagawin, ngayon ko lang ito magagawa. si Jack ang unang lalake, hindi ko alam kong bakit pero ito ako ngayon ginugusto ang bawat sandali.

Isinubo ko ang kanyang ari, hawak ni Jack ngayon ang aking ulo. Bahagya siyang na ka sambunot sa aking buhok, habang idinidiin niya ang aking mukha sa kanyang harapan. Bumilis na rin ang pag taas-baba ng aking bibig sa kanyang sandata. Habang ang akin isang kamay ay sinapu narin ang aking sariling kargada, sinabayan ko ng pagbabati ang pagsubo sa ari ni Jack. Kapwa habol namin ang aming hininga. Isang malakas na kadyot pa sa aking bibig ay nilabasan na si Jack, maging ako man ay nilabasan na rin. Naramdaman ko ang mainit na likido sa aking bibig, halos mabulunan ako dahil pinagdiinan ni Jack ang aking mukha sa kanyang ari. Nalulun ko ata ang lahat na katas na mula sa kanyang pagkalalaki, mapait na mapakla na may kunting tamis ang lasa niyon.

Lumuwag ang pagkakahawak ni Jack sa aking buhok. Iniluwa ko na ang kanyang sandata. Nilabas ni Jack ang panyo mula sa bulsa ng kanyang short. pinunasan ang kanyang ari. Habang ako ay napaupo, sa pagod. Umupo din si jack sa tabi ko, at pinunasan din ang aking ari na noon ay basang basa pa mula sa likidong lumabas mula dito. Tila na hiya ako sa tagpong iyon kaya kinuha ko ang panyo at ako na ang nagpatuloy sa kanyang ginagawa.

Inayos na ni Jack ang kanyang sarili, tumayo na rin ako't itinaas ang aking brief at short. Wala kaming imik sa isa't isa. Kinuha ko ang bimpo sa bulsa ng aking short at pinunasan ang pawis sa aking noo, mukha at katawan. Habang si Jack naman at hinubad ang soot na t-shirt at iyon ang pinangpunas sa kanyang pawis.
Lumakad siya palabas ng kwarto, bubuksan na lamang nya ang pinto ng humarap siya sa akin.

"Sorry... sorry sa nagyari"

Tumango na lamang ako bilang tugon. Tuluyan siyang lumabas ng kwarto habang ako naman ay nakatayo pa rin at tila ayaw pang lumabas sa kwartong iyon. Na pa ngiti ako, sa di mapaliwanag na dahilan.

Maya-maya pa'y lumabas na rin ako ng kwarto, nakita ko si Jack nakaluhod sa tapat ng altar... lumapit ako kay Jack at lumuhod sa tabi nya... kapwa kami nakaharap sa altar, kapwa umuusal ng dalanging kapwa kami lang ang nakakaalam...

Maya-maya pa'y may mga yabag kaming narinig papalapit sa amin, nang aming lingunin, si Father!

"Mababait na mga bata!" ang kanyang bungad na bati sa amin ni Jack.



Itutuloy...

Lunes, Disyembre 5, 2011

Eididify #1: Jack Cool sa Kumpisalan


Kanina ko pa hinahanap si Jack, dalawa na nga lang kaming nakatukang maglinis ng simbahan ngayon araw ay pinagtaguan pa niya ata ako. Napakatamad kasi ng isang iyon.

Pareho kaming sakristan, tuwing lunes ng hapon ay may pinapatao si Father sa simbahan, naglilinis na rin ng altar at ilang kasangkapan. Ngayong araw ay kami ni Jack ang napagutusang tumao't maglinis, mga alas-tres pa ng hapon kami nandito mga alas-kwatro ay bigla nalang nawala ang mokong.

Nabaling ang aking tingin sa may kumpisalan, para kasing may kumakaluskos sa loob noon. Marahan akong lumapit, ng may narinig akong mga impit na ungol na nanggagaling sa loob. Sa pagtitiyak na may tao sa loob nito ay sa kabilang pinto ako pumasok kung saan naka pwesto ang pari kung may nangungumpisal.

Marahan kong hinawi ang tabing na munting kurtina para masilip kong sino ang nasa kabilang bahagi ng kumpisalan, ng makita ko si Jack... pinaglalaruan ang kanyang ari, nakaupo siya't nakababa ang short at brief na suot hanggang tuhod habang ang kanyang t-shirt ay nakataas ng bahagya at nakaipit sa kanyang kili-kili. Nakaunat ang kanyang mga paa at nakatingala sa kisame, tila tumitirik ang mga mata. Nagbabati si Jack!

Pumulandit ang likido sa kanyang ari, matapos noon ay dagli niya itong pinunasan ng panyo. Habang ako naman ay gulat na gulat at di ko maisip-isip kung bakit sa loob pa ng kumpisalan ito nagawa ni Jack.
Preskong-preskong tumayo si Jack na tila walang nangyari, itinaas ang brief at short. Iniayos ang sarili at lumabas ng kumpisalan. Dali dali din akong lumabas upang siya ay salubungin at pagsabihan tungkol sa kanyang ginawa...

"Anong ginagawa mo sa loob ng kumpisalan?"

"Nag-bati, bakit?" ang sagot n'yang walang pag aalinlangan. "Alam ko kayang nandyan ka lang sa kabila, sinilipan mo ako ano?" panunuyo nya pa sa akin

"Hindi mo na ginalang ang simbahan"

"Ano kaba, buti nga dyan ko iyon ginawa. Pagkatapos ng pagkakasala, eh di ikukumpisal ko na lang" pa-tawa niyang pangangatuwiran.

"Naku malilintikan ka kay Father"

"Bakit isusumbong mo ba ako? ganito nalang, magbati ka na rin sa loob para patas na tayo." tumawa sya ng malakas.

"Ewan ko nga sayo..."

"Bili na nga lang ako ng kwek-kwek libre kita, para di mo ako isumbong" ngisi pa ng loko... " tatagalan ko para kung gusto mo, magagawa mo ring mag-bati sa kumpisalan!" habol nya pang biro sa akin.

Dali-dali siyang lumabas ng simbahan, at naiwan akong nag iisa sa loob...


-Patlang-


Lumabas ako mula sa kumpisalan. Tama nga pala si Jack!

Pero mas masarap pagpantasyahang katalik si Jack... Habang nagbabati sa loob ng kumpisalan!



Itutuloy...